Sąd Rejonowy w Koszalinie, w toku rozpoznawana sprawy dotyczącej nieautoryzowanej transakcji płatniczej skierował do Trybunału Sprawiedliwości UE wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym. Treść pytania prejudycjalnego brzmi następująco:
„Czy art. 73 ust. 1 i art. 74 ust. 1 dyrektywy 2015/2366 należy interpretować w ten sposób, że dostawca usług płatniczych może odmówić płatnikowi bezzwłocznego zwrotu kwoty nieautoryzowanej transakcji płatniczej, w związku z tym, że ów płatnik nie dochował, wskutek rażącego zaniedbania, obowiązków ciążących na nim na mocy art. 69 tej dyrektywy.”
5 marca 2026 r. Rzecznik Generalny TSUE wydał opinię w tej sprawie, gdzie podkreślił, że że podstawową zasadą jest natychmiastowy zwrot środków przez dostawcę usług płatniczych. Ewentualne wyjątki mogą wynikać wyłącznie z przepisów dyrektywy i nie powinny być rozszerzane przez prawo krajowe. Procedura powinna być dwuetapowa: najpierw bank dokonuje zwrotu, a dopiero później – jeśli udowodni, że klient działał umyślnie lub dopuścił się rażącego niedbalstwa – może dochodzić odzyskania tych środków.
Możliwość wstrzymania zwrotu istnieje jedynie wtedy, gdy istnieją uzasadnione podejrzenia oszustwa ze strony klienta, które muszą zostać zgłoszone odpowiednim organom. Samo podejrzenie rażącego niedbalstwa nie wystarcza, by odmówić zwrotu. Co istotne, to na dostawcy usług płatniczych spoczywa obowiązek udowodnienia winy klienta.
Takie podejście ma zapewnić wysoki poziom ochrony konsumentów i zapobiegać sytuacjom, w których klient przez długi czas pozostaje bez swoich pieniędzy, podczas gdy bank analizuje sprawę.
Opinia rzecznika generalnego nie jest ostatecznym rozstrzygnięciem. Ostateczny wyrok wyda Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Dokładny termin wyroku nie jest jeszcze znany, natomiast monitorujemy sprawę na bieżąco.
Sprawa prowadzona jest pod sygnaturą C- 70/25.